1980 Briç Olim­pi­yat­la­rı, Hol­lan­da'nın gü­ne­yin­de, Al­man­ya sı­nı­rın­da ve Ma­ast­richt ken­ti­ne 13 Km uzak­lık­ta olan 12.500 nü­fus­lu tu­ris­tik Val­ken­burg ka­sa­ba­sın­da, 27 Ey­lül-11 Ekim ta­rih­le­ri ara­sın­da ya­pıl­dı.

Olim­pi­yat­lar için Meh­met Kor­tay, Necmet­tin Ak­ça, Me­lih Öz­dil, Na­fiz Zor­lu, Sa­dık Arf ve Er­tin Ak­güç'ten olu­şan bir kad­ro be­lir­len­miş ol­ma­sı­na rağ­men; Ak­güç'ün son an­da ka­tı­la­ma­ma­sı üze­ri­ne beş ki­şi kal­mış­tık. Ye­ni ev­len­miş olan Zor­lu'nun eşi Sev­da Zor­lu; Ak­ça'nın ağa­be­yi Dr. Ham­di Ak­ça ve eşi­nin ka­tılı­mıy­la, se­kiz ki­şi­lik bir ka­fi­le ha­lin­de, tur­nu­va­nın baş­la­ma­sın­dan bir gün ön­ce Ma­ast­richt'e gel­dik ve ka­la­ca­ğı­mız otele yer­leş­tik.

Ma­ast­richt'hin tam or­ta­sın­da, şeh­ri iki­ye bö­len, yo­sun­lar­la kap­lı, iri taş­lar­la örül­müş ya­ta­ğın­da dü­zen­li bir şe­kil­de akan ır­ma­ğın ke­na­rın­da­ki bu gü­zel otel­de, bir­çok ün­lü oyun­cu ile bir­lik­te ka­lı­yor­duk.

Ak­şam se­ans­la­rın­dan son­ra, ze­min kat ta­ki bar­da, dün­ya­nın dört kö­şe­sin­den gel­miş ustalar ile bir­lik­te oyun­la­rı ana­liz et­tik ve uzun yıl­lar sü­re­cek dost­luk­la­rın te­me­li­ni at­tık. Her kar­şı­laş­tı­ğı­mız­da, Türk asıl­lı kız ar­ka­da­şın­dan öğ­ren­di­ği bir­kaç ke­li­me Türk­çe­siy­le "mer­ha­ba, na­sıl­sı­nız?" de­me­yi ih­mal et­me­yen, Bre­zil­ya'nın ün­lü oyun­cu­su, dos­tum Gab­ri­el Cha­gas'ı ora­da ta­nı­mış­tım.

Açı­lış tö­re­ni, 27 Ey­lül gü­nü Val­ken­burg'un otan­tik ma­ğa­ra­la­rın­da ya­pıl­dı ve çe­şit­li folk­lor gös­te­ri­le­ri ile ta­mam­lan­dı. Du­yar­lı Hol­lan­da­lı­la­rın, Gü­ney Af­ri­ka hü­kü­me­ti­nin ırk­çı tu­tu­mu­nu pro­tes­to eden gi­ri­şim­le­ri­ni de hep bir­lik­te iz­le­dik.

28 Ey­lül Pa­zar gü­nü, sa­at 11.00'de ay­nı otel­de ka­lan grup­lar ile bir­lik­te, bi­zi turnu­va­nın ya­pı­la­ca­ğı Co­car­de Kong­re Mer­ke­zi'ne gö­tü­re­cek ser­vis oto­bü­sü­ne bin­di­ği­miz­de, he­pi­miz hat­ta üs­tat Ak­ça da­hi, aşı­rı he­ye­can­lıy­dık.

Beş ki­şi­lik kad­ro­mu­zun bir aya­ğın­da be­nim, di­ğer aya­ğın­da Zor­lu'nun oy­na­ma­sı ge­re­ki­yor­du. Ben Ak­ça ve Kor­tay ile dö­nü­şüm­lü oy­nar­ken; Zor­lu ge­nel­de Arf ve za­man za­man Kor­tay ile or­tak­lık ya­pa­cak­tı.

Ak­ça ve Kor­tay ile uzun yıl­lar bir­lik­te oy­na­mış­tık. Ay­rı­ca yaz bo­yu Bü­yük Ku­lüp'te, ak­şam ye­mek­le­rin­de, sa­at­ler­ce briç ko­nuş­tu­ğu­muz için so­ru­nu­muz ol­ma­dı­ğı­nı dü­şü­nü­yor­dum. Şam­pi­yo­na ön­ce­sin­de Ta­rab­ya Ote­li'nde, fe­de­ras­yon ta­ra­fın­dan or­ga­ni­ze edi­len özel tur­nu­va­yı Ak­ça ile bir­lik­te zor­lan­ma­dan ka­zan­mış­tık. An­cak, briç an­la­yış­la­rı bağ­daş­mı­yan Zor­lu ve Kor­tay'ın bir­lik­te oy­na­ma­sı çok zor­du ve Zor­lu ço­ğun­luk­la Arf ile oy­na­ma­yı ter­cih et­ti.

Ka­na­da ile ya­pa­ca­ğı­mız ilk maç­ta, oy­na­ma­yan kap­ta­nı­mız ol­ma­dı­ğı için, kad­ro­mu­zun Sev­da Zor­lu ta­ra­fın­dan bil­di­ril­me­si­ne ka­rar ver­dik. Sev­da ilk tur­da açık oda­ya Zor­lu ve Arf'ı, ka­pa­lı oda­ya ben ve Ak­ça'yı yaz­mış­tı. Ak­ça'nın el­le­ri ve skor­la­rı ya­za­mı­ya­ca­ğı an­la­şı­lın­ca, lis­te­yi de­ğiş­tir­mek için Ka­na­da kap­ta­nı ile gö­rüş­tük ve tek­li­fi­mi­zin ka­bul edil­me­me­si üze­ri­ne, zo­run­lu ola­rak, 12.30’da yer­le­ri­mi­zi al­dık.